میکرواینورترها در مقابل اینورترهای رشته‌ای برای سیستم‌های خورشیدی دو شیشه دو وجهی LONGi Hi-MO X10 Guardian Anti-Dust 640-670W

ولتاژ مدار باز با کاهش دمای محیط افزایش می‌یابد و این رابطه شایع‌ترین علت خطاهای بزرگ‌شدن رشته در آب و هوای سرد است. رشته ای که در محدوده سیستم 1500 ولت در دمای محیط 25 درجه ایمن به نظر می رسد می تواند در یک صبح زمستانی صاف در دمای منفی 10 درجه سانتیگراد به آن سقف نزدیک شود. از آنجایی که ماژول‌های HPBC 2.0 سلول‌های بیشتر و ولتاژ هر سلول بالاتر را در یک ردپای یکسان قرار می‌دهند، حاشیه خطا در مقایسه با نسل‌های قدیمی‌تر کاهش می‌یابد.

عدم تطابق جریان به اندازه ولتاژ اهمیت دارد. هر ورودی MPPT دارای حداکثر درجه جریان ورودی پیوسته است، و ماژول‌های جریان بالا می‌توانند در شرایط روشن و خنک که خروجی برای مدت کوتاهی از رتبه‌بندی شرایط تست استاندارد فراتر می‌رود، به آن سقف نزدیک شوند. رشته های موازی که یک ورودی MPPT مشترک را تغذیه می کنند، اگر محاسبه برای جریان ترکیبی دوباره انجام نشود، این خطر را چند برابر می کند.

• برای طول رشته از دمای پایین رکورد سایت استفاده کنید، نه میانگین فصلی.
• جریان اتصال کوتاه ماژول را به عنوان خط پایه در برابر محدودیت های اینورتر در نظر بگیرید.
• هر زمان که کلاس bin ماژول یا تعداد سلول ها بین دستورات تغییر کرد دوباره محاسبه کنید.

میکرواینورترها در هر ماژول، جریان مستقیم را به جریان متناوب تبدیل می‌کنند، بنابراین هر پانل در نقطه حداکثر توان خود مستقل از همسایگان خود کار می‌کند. برای ماژول‌های دو شیشه‌ای دو وجهی، که در آن تابش سمت عقب از یک پانل به پانل دیگر بر اساس ارتفاع زمین و ارتفاع قفسه متفاوت است، این استقلال انرژی را جذب می‌کند که رشته‌های متصل به سری به دلیل عدم تطابق از دست می‌دهند.

مبادله اقتصاد واحد و تراکم میدان است. میکرواینورترها هزینه بیشتری به ازای هر وات دارند و یک پشت بام را به صدها نقطه خدمات جداگانه تبدیل می‌کنند، اگرچه نظارت بر جزئیات و ایزوله‌سازی خطا بسیار عالی است، یک تکنسین می‌تواند قبل از اعزام کامیون، یک ماژول ضعیف را از روی داشبورد تشخیص دهد.

اینورترهای رشته‌ای انتخاب غالب برای آرایه‌های بزرگ و یکنواخت هستند زیرا با افزایش اندازه سیستم، مقیاس اقتصادی مطلوب است. یک واحد متمرکز، یا تعداد کمی از آنها، صدها نقطه تبدیل توزیع شده را جایگزین می کند، که هزینه تجهیزات به ازای هر وات را کاهش می دهد و تعداد اجزای میدانی را که ممکن است خراب شوند، کاهش می دهد. راندمان وزنی نیز کمی جلوتر از ناوگان میکرواینورتر است.

محدودیت در خود اتصال سری است: ماژول ها به یک رشته مشترک سیم کشی شده اند، جریان را به اشتراک می گذارند، بنابراین ضعیف ترین ماژول سقف را تعیین می کند. گروه‌بندی ماژول‌ها با نوردهی مشابه در سمت عقب در یک رشته، و حفظ بخش‌های سایه‌دار روی ورودی‌های MPPT جداگانه، بیشتر مزیت عملکرد دو وجهی را بدون هزینه تبدیل کامل در سطح ماژول حفظ می‌کند.

نسبت DC/AC نشان می دهد که چقدر ظرفیت پلاک DC نسبت به رتبه خروجی AC اینورتر متصل است. بهره سمت عقب دو وجهی تقویتی وابسته به سایت را به خروجی DC اضافه می‌کند که تخمین فقط در سمت جلو آن را کم‌تر نشان می‌دهد، بنابراین اجرای بیش از حد نسبت باعث بریدگی می‌شود در حالی که عملکرد بسیار کم آن باعث می‌شود ظرفیت اینورتر در ساعات اوج مصرف استفاده نشود.

در جایی که محدودیت صادرات ابزار در نقطه اتصال مشترک، محدودیت اتصال به جای قطع اینورتر است، بزرگ کردن آرایه DC کمی منطقی است، زیرا ظرفیت اضافی تولید را در ساعات کم تابش بدون فشار دادن کل خروجی AC به بالای سقف پر می کند.