WeChat - اسکن به چت
WhatsApp-Scan to Chat
A ماژول خورشیدی در مقیاس کاربردی دیگر یک کالای خطی نیست که خرید بتواند در آخرین لحظه آن را مبادله کند. در پروژههایی که در صدها مگاوات اندازهگیری میشوند، یک تصمیم در مورد کلاس توان ماژول از طریق ردیابها، شمعها، کابلکشی، نیروی کار و مجوزها موج میزند. تیمهای مهندسی، تدارکات و ساختوساز که با ماژول بهعنوان لنگر طراحی برخورد میکنند، معمولاً صرفهجویی میکنند که مقایسه ساده قیمت به ازای هر وات آن را پنهان میکند.
این راهنما توضیح میدهد که چگونه ماژولها را بر اساس کاری که با کل کارخانه انجام میدهند قضاوت کنید. چگالی توان، هزینههای تعادل سیستم (BOS)، رفتار دو وجهی، سازگاری ردیاب، محدودیتهای الکتریکی، لجستیک و ریسک را پوشش میدهد. هر شکل زیر یک محدوده برنامه ریزی گویا است که از طرح های معمولی در مقیاس کاربردی استخراج شده است، بنابراین قبل از انجام تعهدات، آن را با داده های سایت خود جایگزین کنید.
ماژول های با فرمت بزرگ تعداد واحدهایی را که در هر ردیف ردیاب به کار می روند کاهش می دهند.
سوال اصلی این نیست که کدام ماژول در هر وات ارزانتر است. این است که کدام ماژول کمترین هزینه نصب را در هر کیلووات ساعت تحویلی در طول عمر نیروگاه ارائه می دهد. قدرت ماژول بالاتر می تواند تعداد واحدهای حمل، بلند کردن، گیره و سیم را کاهش دهد. طراحی دو صورت می تواند عملکرد را در همان زمین افزایش دهد. تناسب ردیاب تصمیم میگیرد که آیا این دستاوردها در برابر بارهای باد و زمین ناهموار باقی میمانند یا خیر. هنگامی که این عوامل در یک راستا قرار گیرند، نتیجه هزینه کمتر BOS و کاهش LCOE قابل اندازه گیری است. هنگامی که آنها در تضاد هستند، یک ماژول با رتبه سرفصل چشمگیر می تواند بی سر و صدا کل هزینه پروژه را افزایش دهد.
چگالی توان بیان می کند که هر ماژول، هر ردیف ردیاب و هر هکتار چقدر ظرفیت می تواند داشته باشد. یک ماژول با خروجی بالاتر وات بیشتری را در هر قاب، هر گیره و در هر شمع ارائه می دهد. از آنجایی که بیشتر آیتمهای BOS با تعداد واحدهای فیزیکی به جای وات مقیاس میشوند، افزایش توان ماژول، سختافزار ثابت و نیروی کار را بیش از ظرفیت بیشتری پخش میکند.
در یک کارخانه معمولی روی زمین، ماژول ها کمی کمتر از 40 درصد هزینه نصب شده را تشکیل می دهند. حدود 60 درصد باقیمانده در سازه ها، تجهیزات الکتریکی، کارهای عمرانی و نیروی کار قرار دارند. نمودار یک تقسیم گویا را نشان می دهد. تقریباً هر خط به جز خود ماژول، حداقل تا حدی به اندازه و قدرت ماژول پاسخ می دهد.
هر خطی به یک اندازه سود نمی برد. ماژولهای سنگینتر و بزرگتر میتوانند دشواری جابجایی و بارگذاری باد را افزایش دهند، بنابراین هر صرفهجویی باید در برابر محدودیتهای ساختاری قبل از محاسبه در بودجه آزمایش شود.
یک پروژه 200 مگاواتی را به عنوان نمونه در نظر بگیرید. حرکت از کلاس 540 وات به کلاس 685 وات، تقریباً 78000 ماژول را از ساخت حذف می کند. حتی اگر هر یک از ماژولهای اجتنابشده تنها چند دقیقه از زمان خدمه را در حمل، نصب، سیمکشی و بازرسی صرفهجویی کند، این صرفهجویی در مجموع به هزاران ساعت کار میرسد. کاهش تطابق را در گیره ها، اتصال دهنده ها و موقعیت های شمع اضافه کنید، و ساختار و خطوط الکتریکی در برآورد به طور قابل توجهی سبک تر به نظر می رسند.
ساده ترین راه برای دیدن اثر، شمارش ماژول ها است. یک نیروگاه 100 مگاواتی که با واحدهای 540 وات ساخته شده است، تقریباً به 185000 ماژول نیاز دارد. همان نیروگاهی که با 685 واحد وات ساخته شده است به حدود 146000 واحد نیاز دارد. این تقریباً 39000 واحد کمتر برای تخلیه، جابجایی، بلند کردن، نصب، اتصال و بازرسی است و هر یک از این مراحل هزینه کار و کیفیت را به همراه دارد.
| کلاس ماژول | واحد در هر MWdc | واحد در 100 مگاوات دسی | تغییر در مقابل 540 وات |
|---|---|---|---|
| 540 وات | 1,852 | 185200 | خط مبنا |
| 580 وات | 1,724 | 172,400 | -6.9٪ |
| 620 وات | 1,613 | 161300 | 12.9٪ |
| 650 وات | 1,538 | 153800 | -17.0٪ |
| 685 وات | 1,460 | 146000 | -21.2٪ |
هر پله در کلاس قدرت، ماژول های کمتری را نسبت به قبلی حذف می کند، به همین دلیل است که خط به سمت راست خم می شود. اولین پرش، از 540 وات به 580 وات، حدود 7 درصد واحدها را کاهش می دهد، در حالی که گام از 650 وات به 685 وات تنها حدود 5 درصد را کاهش می دهد. بنابراین برنامه ریزان باید بپرسند که آیا افزایش نهایی قوانین جدید حمل و نقل، فریم های سنگین تر یا حاشیه های الکتریکی تنگ تر را توجیه می کند یا خیر.
یک عادت مفید این است که قبل از مقایسه پیشنهادات، هر نامزد را در واحدهای مشابه بیان کنید. قیمت ماژول را به قیمت هر مگاوات ظرفیت DC تبدیل کنید، سپس خطوط BOS را که با تعداد واحد تغییر میکنند اضافه کنید. این یک ماژول کممصرف، قیمت پایینتر و یک ماژول با قدرت بالاتر و قیمت بالاتر را در شرایط مساوی قرار میدهد، و اغلب نشان میدهد که ماژول گرانتر، انتخاب پروژه ارزانتری است.
راندمان نصب، محرکی آرام پشت قطعیت برنامه است. خدمه ای که روی ردیف های ردیاب کار می کنند تعداد ثابتی از موقعیت های ماژول را در هر شیفت انجام می دهند. هنگامی که هر موقعیت قدرت بیشتری را حمل می کند، همان خدمه ظرفیت بیشتری را در همان زمان انرژی می دهد. در استقرار در مقیاس بزرگ، که در آن صدها کارگر یک پنجره کوتاه ساخت و ساز مشترک دارند، که به سرعت ترکیب می شود.
نمودار یک ماژول کلاس 685 W را با یک ماژول کلاس 540 W بر اساس هر مگاوات مقایسه می کند. واحدهای ماژول و گیره ها حدود یک پنجم سقوط می کنند. شمع ها و پایه ها کمتر می افتند، زیرا طول ردیف اغلب توسط طراحی ردیاب و زمین به جای تعداد ماژول محدود می شود. طول کابل و ساعات کار بین این افراطی ها قرار دارند.
خطر آب و هوا نیز شایسته ذکر است. تعداد کمتر ماژول در هر مگاوات میتواند زمان بدون محافظ ماندن ردیفهای باز را کوتاه کند که این امر باعث کاهش قرار گرفتن در معرض طوفان و گرد و غبار در حین ساخت میشود. همچنین راه اندازی را ساده می کند، زیرا رشته های کمتر و نقاط آزمایش کمتری باید قبل از تحویل کارخانه تأیید شوند.
A ماژول دو وجهی با قدرت بالا نور را در هر دو صورت جمع می کند، بنابراین انرژی سمت عقب به خروجی سمت جلو می افزاید. در ردیابهای تک محور بر روی زمین روشن، بهره عقب معمولاً بین 5 تا 12 درصد فرود میآید، اگرچه رقم واقعی به بازتاب زمین، فاصله ردیفها، ارتفاع ماژول و نور منتشر موضعی بستگی دارد. با هر عدد افزایشی با احتیاط رفتار کنید تا زمانی که در برابر شبیه سازی سایت خاص بررسی شود.
ماژول های بزرگتر مشکل مکانیکی را تغییر می دهند. یک ماژول طولانی تر یا عریض تر، بازوی اهرمی روی لوله های گشتاور و فشار باد روی هر میز را افزایش می دهد. قبل از قفل کردن یک کلاس قدرت، این موارد را با تامین کننده ردیاب تأیید کنید:
بهره دو صورت به فاصله پاسخ می دهد. زمین بازتر تابش عقب را افزایش می دهد اما ظرفیت هر هکتار را کاهش می دهد، بنابراین بهینه به ندرت در هر دو حد قرار می گیرد. یک مطالعه چیدمان اجرا کنید که زمین، ارتفاع ماژول و پوشش زمین را با هم مقایسه می کند نه اینکه هر کدام را به تنهایی تنظیم کنید. در سایت هایی با برف فصلی یا خاک بسیار تیره، فرض افزایش عقب سزاوار بررسی بیشتر است.
در نهایت، به یاد داشته باشید که بهره عقب، انرژی رایگان نیست. بستگی به زمین تمیز، سازه های پایدار و مدل سازی دقیق دارد. اپراتورهایی که پوشش گیاهی را کم نگه میدارند و از سایهاندازی سینیهای کابل اجتناب میکنند، تمایل دارند سود مورد انتظار خود را حفظ کنند، در حالی که مکانهایی با چمن بلند یا آب ایستاده اغلب کوتاه میآیند.
توان بالاتر معمولاً با سلول های بزرگتر یا سلول های بیشتر می رسد که جریان یا ولتاژ کار را افزایش می دهد. هر دو عدد باید در محدوده کانکتورها، کابل ها، تجهیزات ترکیب کننده و ورودی های اینورتر باقی بمانند. یک ماژول که روی کاغذ عالی به نظر می رسد می تواند طراحی مجدد سمت DC را مجبور کند اگر جریان آن از آنچه ورودی اینورتر می تواند قبول کند بیشتر شود.
تیمها همچنین باید رفتار عدم تطابق را در بین ردیفهایی با تابش متفاوت عقب بررسی کنند، زیرا خروجی دو وجهی در طول یک ردیف متفاوت است. طرح های خوب از چند عادت پیروی می کنند:
این عادات بیشترین اهمیت را در مرزهای طراحی دارند. هنگامی که یک رشته در سردترین صبح سال نزدیک به حد مجاز ولتاژ قرار میگیرد، یک خطای کوچک در دادههای دما میتواند طراحی مجدد پرهزینهای را پس از تهیه ایجاد کند. یک مطالعه کوتاه حساسیت در حین انتخاب هزینه کمی دارد و از این وضعیت جلوگیری می کند.
یک متریک واحد مبادلات را پنهان می کند. یک کارت امتیازی به تیم اجازه میدهد تا چگالی توان را در مقابل هندلینگ، تناسب ردیاب و حاشیه الکتریکی در یک نما وزن کند. نمودار رادار یک ماژول کلاس 540 وات را با یک ماژول کلاس 685 وات در شش فاکتور مقایسه می کند که توسط یک پانل بررسی EPC معمولی از 1 تا 10 امتیاز گرفته شده است. امتیازها گویا هستند، بنابراین وزن ها را با پروژه خود تنظیم کنید.
ماژول بزرگتر به وضوح از نظر چگالی توان و سرعت نصب برنده می شود و در بهره دو وجهی برتری کمی دارد. به دلیل اندازه، وزن و تنش الکتریکی، سهولت کار، حاشیه ولتاژ و تناسب ردیاب را فراهم می کند. هیچ کدام از این پروفایل ها به طور جهانی بهتر نیستند.
هر پروفایلی برنده شد، منطق امتیازدهی را یادداشت کنید. یک کارت امتیازی مستند، دفاع از تصمیم را برای وام دهندگان، مالکان و مهندسان مستقل آسان می کند و زمانی که پروژه بعدی دارای محدودیت های مشابه باشد، می توان از آن دوباره استفاده کرد.
منضبط انتخاب pv پروژه epc فرآیند، نظرات پراکنده را به یک تصمیم قابل تکرار تبدیل می کند. جریان زیر تیمهای فنی، تجاری و ساختوساز را از همان واقعیتها دور نگه میدارد و از کشف دیرهنگام ماژول مورد علاقه با ردیاب یا اینورتر جلوگیری میکند.
فرآیند را با یک یادداشت تصمیم گیری کوتاه به پایان برسانید. باید کلاس انتخاب شده، مفروضات پشت بازده انرژی، بررسی های تکمیل شده با تامین کنندگان ردیاب و اینورتر، و هر اقلام باز برای بسته شدن قبل از صدور سفارش خرید را ذکر کند.
هزینه پایین BOS تنها در صورتی کمک می کند که کارخانه برای چندین دهه به تولید خود ادامه دهد. بنابراین وام دهندگان و مالکان به فراتر از دیتاشیت نگاه می کنند و می پرسند که یک ماژول تا چه حد قابل اعتماد عمل می کند، با چه سرعتی تخریب می شود و چه کسی پشت آن ایستاده است.
محصولات دو صورت یک سوال دیگر اضافه می کنند. بپرسید که گارانتی با خروجی سمت عقب چگونه رفتار می کند، زیرا برخی از اصطلاحات فقط نمای جلو را پوشش می دهند. هنگامی که بازده اندازه گیری شده کارخانه با مدل انرژی اصلی مقایسه می شود، زبان واضح در این نقطه از اختلاف نظر جلوگیری می کند.
کاهش LCOE از سه منبع که با هم کار می کنند حاصل می شود: هزینه نصب پایین تر، بازده انرژی بالاتر و عملکرد طولانی مدت پایدار. 6 درصد صرفه جویی در BOS، افزایش 7 درصدی دو وجهی، و نمایه تخریب آهسته تر، هر کدام می توانند به تنهایی ساده به نظر برسند. آنها با هم می توانند هزینه انرژی را به میزان یک تا سه درصد تغییر دهند، که برای نیروگاهی که برای چندین دهه برق می فروشد، معنادار است.
مزیت اصلی واحدهای فیزیکی کمتر در هر مگاوات است. این کار کار نصب، گیره ها، اتصالات و جابجایی را کاهش می دهد و می تواند ساختار و مقدار کابل را کاهش دهد. صرفه جویی تنها زمانی واقعی است که ردیاب، بارهای باد و طراحی الکتریکی همگی ماژول بزرگتر را بپذیرند.
خیر. ماژولهای بزرگتر میتوانند دشواری جابجایی، بارگذاری ساختاری و استرس الکتریکی را افزایش دهند. اگر این اثرات تغییر ردیاب یا پیکربندی جدید اینورتر را مجبور کنند، هزینه اضافی میتواند صرفهجویی در BOS را لغو کند. مقایسه کامل تنها تست ایمن است.
بهره عقب در ردیاب های تک محوره بسته به بازتاب زمین، ارتفاع و فاصله، اغلب بین 5 تا 12 درصد کاهش می یابد. شبیه سازی سایت خاص باید عدد را قبل از ورود به مدل مالی تایید کند.
حداکثر ابعاد، وزن، درجه بندی باد و برف، موقعیت گیره، رفتار انبار کردن، و سایه انداز عقب را از قطعات ساختاری بررسی کنید. از تامین کننده ردیاب بخواهید تا فرمت دقیق ماژول را تأیید کتبی کند.
از یک مبنای مشترک مانند هزینه نصب به ازای هر کیلووات ساعت تحویل استفاده کنید. شامل اثرات BOS، بازده، تخریب، تأثیر برنامهریزی و ریسک باشد. زمانی که چندین عامل با هم رقابت می کنند، یک کارت امتیازی وزنی کمک می کند.
انتخاب ماژول هزینه نصب شده، بازده سالانه و خروجی بلند مدت را تغییر می دهد. هنگامی که یک آپشن دو وجهی با قدرت بالاتر هزینه های BOS را کاهش می دهد و بدون افزایش خطر خرابی، بهره عقب را اضافه می کند، اثر ترکیبی می تواند هزینه یکسان شده انرژی را کاهش دهد.
پروژه های بزرگ به خدمه بستگی دارد که تعداد ثابتی از موقعیت های ماژول را در هر شیفت به پایان برسانند. ماژولهای با قدرت بالاتر به خدمه یکسان اجازه میدهند تا ظرفیت بیشتری را در روز انرژی ببخشند، که برنامه را کوتاه میکند، تجهیزات بیکار را کاهش میدهد و خطر مالی تاخیرهای آب و هوایی را کاهش میدهد.